เมื่อไหร่ที่คุณควรทำหมันสุนัขของคุณ

เมื่อไหร่ที่คุณควรทำหมันสุนัขของคุณ

โดย ศาสตรจารย์ สัตวแพทย์ Margaret Root-Kustritz มหาลัย Minnesota

ในหลายๆพื้นที่ทั่วโลกเนื่องจากวัฒนธรรมและเศรษฐกิจที่ต่างกันทำให้ยังมีสุนัขบางตัวยังไม่ได้ถูกทำหมันถึงแม้ว่าสุนัขเหล่านี้จะมีโรคทางระบบสืบพันธุ์ก็ตาม อย่างไรก็ตามในสหรัฐอเมริกาใกล้จะทำให้สุนัขทุกตัวนั้นได้รับการทำหมันในช่วงหนึ่งของชีวิต สิง่นี้ทำให้การควบคุมการสืบพันธุ์ในสัตว์ที่ไม่ได้จะทำพันธุ์ต่อไปและช่วยลดพฤติกรรมและการเปลี่ยนแปลงทางกายภาพที่เกี่ยวข้องกับฮอร์โมนจากระบบสืบพันธุ์ซึ่งเจ้าของนั้นไม่ชอบใจในพฤติกรรมและการเปลี่ยนแปลงเหล่านั้น การผ่าตัดส่วนใหญ่จะทำโดยการเอามดลูกและรังไข่ทั้งสองข้างออกหรือถ้าในตัวผู้จะทำโดยการเอาอัญฑะทั้งสองข้างออก

การเอารังไข่ออกจะทำให้หยุดการหลั่งฮอร์โมนเอสโตรเจนและโปรเจสเตอโรน ในส่วนการเอาอัณฑะทั้งสองข้างออกจะทำให้หยุดการหลั่งฮอร์โมนเทสโทสเทอโรน การหยุดหลั่งของฮอร์โมนเหล่านี้ทำให้ลดพฤติกรรมและการเปลี่ยนแปลงทางกายภาพที่เกี่ยวข้องกับการหลั่งฮออร์ดมนเหล่านี้ได้ เช่น พฤติกรรมการติดสัด การบวของแคมช่องคลอด การมีเลือดออกตอนเป็นสัด และการขึ้นขี่กัน อย่างไรก็ตามฮอร์โมนระบบสืบพันธุ์เหล่านี้ก็มีผผละกระทบต่อเนื้อเยื่ออื่นๆในร่ายกาย ดังนั้นการเอาฮอร์โมนเหล่านี้ออกอาจส่งผลกระทบต่อระบบอื่นๆได้ ในอีกทางหนึ่งฮอร์โมนย่อมมีการเปลี่ยนแปลงเมื่อมีการทำหมันรวมไปถึงระดับที่เปลี่ยนไปอย่างถาวรของฮอร์โมนที่ควบคุมการหลั่งฮอร์โมนเอสโตรเจน โปรเจสเตอโรน และเทสโทสเทอโรน แต่อย่างไรก็ตามผลกระทบจากฮอร์โมนที่เปลี่ยนแปลงไปต่อระบบอื่นๆนั้นยังไม่ชัดเจน

มีงานวิจัยชิ้นหนึ่งที่ได้แสดงในวารสารทางสัตวแพทย์กล่าวเกี่ยวกับเกี่ยวกับผลกระทบของการทำหมัน โดยงานวิจัยนี้จะไม่พูดถึงปัญหาทางสังคมเกี่ยวกับภาวะประชากรล้นของสุนัข ผู้เขียนงานวิจัยรู้สึกว่าสัตว์ที่ไม่มีเจ้าของหรือผู้คุ้มครองควรได้รับการทำหมันก่อนที่จะถูกรับเลี้ยงในบ้านหลังใหม่ ให้เป็นความคิดริเริ่มที่จำเป็นในการลดการการุณฆาตสุนัขในสหรัฐอเมริกาที่เกิดขึ้นทุกปี ในส่วนของสุนัขที่มีเจ้าของหรือผู้คุ้มครองต้องเป็นผู้ที่มีความรับผิดชอบในการควบคุมสัตว์เลี้ยงให้เป็นสัตว์เลี้ยงภายในบ้าน ไม่อนุญาตให้สัตว์เลี้ยงไปขึ้นขี่ตัวอื่น และจัดหารการบริการทางสัตวแพทย์ให้กับสัตว์เลี้ยงได้อย่างเหมาะสม

หลักฐานต่างๆที่อยู่ในบทความนี้เป็นข้อมูลที่น่าเชื่อถือจากงานวิจัยต่างๆ การศึกษาในสุนัขหลายตัวนั้นมีค่ามากกว่าการรายงานการเกิดเพียงครั้งเดียว การศึกษาเอกสารหลายๆอย่างมีค่ามากกว่าการศึกษาเพียงเอกสารเดียว การอุบัติใหม่ของเหตุการณ์ที่อยู่ในบทความนี้จะอธิบายในรูปแบบของเปอร์เซ็นต์ โดยจำนวนของสัตว์ที่ได้รับผลกระทบจะมาจากสัตว์ 100 ตัว ในอายุรกรรมทางสัตวแพทย์ปัจจัยใดที่มีการอุบัติใหม่มากกว่า 1 เปอร์เซ็นต์ถือว่าปกติ ผู้อ่านจะต้องอ่านบทความนี้ด้วยความระมัดระวังและสอบถามสัตวแพทย์ในการให้คำอธิบายหากจำเป็น

ทำไมเราจะต้องทำหมันตอนอายุ 6 เดือน

สัตวแพทย์ส่วนใหญ่ในสหรัฐอเมริกาแนะนำให้ทำหมันสุนัขในช่วงระหว่าง 6 และ 9 เดือนของอายุ แต่ยังไม่มีการวิจัยขนาดใหญ่ที่ศึกษาว่ามีอาการผิดปกติเกิดขึ้นหรือไม่ในสุนัขที่ทำหมันหลากหลายช่วงอายุ การทำหมันในช่วงอายุนี้เกิดนขึ้นหลังสงครามโลกครั้งที่สอง เมื่อความร่ำรวยของครอบครัวต่างๆในอเมริกาเพิ่มขึ้นและมีการอนุญาตให้เลี้ยงสัตว์เกิดขึ้นและมีความสนใจในการควบคุมการหลั่งของฮอร์โมนระบบสืบพันธุ์และการทำการผ่าตัดสุนัขโดยไม่ทำให้สุนัขตาย การวางยาสลบและเทคนิคการผ่าตัดนั้นจะพร้อมก็ต่อเมื่อสัตว์มีอายุอย่างน้อย 6 เดือน

ด้วยยาสลบ อุปกรณ์การวางยาสลบ และเทคนิคการผ่าตัดในปัจจุบันได้ถูกแสดงให้เห็นในการศีกษาหลายชิ้นว่าสุนัขจะพร้อมในการผ่าตัดได้อย่าปลอดภัยเมื่ออายุ 6 – 8 สัปดาห์  ผลเสียจากการผ่าตัดไม่แตกต่างกันมากในสุนัขที่ทำหมันในอายุน้อยกับสุนัขที่ทำหมันตามอายุที่กำหนดไว้ด้วยการรายงานผลไม่พึงประสงค์หลังการผ่าตัดอยู่ที่ 6.1 เปอร์เซ็นต์  ซึ่งผลไม่พึงประสงค์ที่เกิดขึ้นมักเป็นแค่ชั่วคราวและไม่ต้องการการดูแลจากสัตวแพทย์

ผลกระทบของการทำหมันต่อพฤติกรรม

พฤติกรรมส่วนใหญ่ที่ได้รับผลกระทบส่วนใหญ่เป็นพฤติกรรมเกี่ยวกับเพศ เช่น การยกหางของสุนัขตัวเมีย การขึ้นขี่กัน และการฉี่เพื่อทำสัญลักษณ์ พฤติกรรมเหล่านี้จะลดลงหลังจากการทำหมันรวมถึงลดระยะเวลาของการเกิดพฤติกรรมเหล่านี้ด้วย

ส่วนพฤติกรรมที่ไม่เกี่ยวกับเพศรวมถึงพฤติกรรมดุร้ายต่างๆจะไม่ลดลงเมื่อทำหมัน หนึ่งพฤติกรรมที่เป็นผลตามมาจากการทำหมันที่พบเจอในหลายการศึกษาคือการเพิ่มขึ้นจองปฏิกิรรยาตอบสนองต่อมนุษย์ที่มากับสุนัขที่ไม่คุ้นเคยและการเพิ่มขึ้นของความดุร้ายต่อสมาชิกในครอบครัว สิ่งเหล่านี้อาจเกี่ยวกับฮอร์โมนหรือปัจจัยจากแต่ละสายพันธุ์

ตอนนี้ยังไม่มีหลักฐานที่แน่ชัดที่ระบุถึงการลดลงของการฝึกอบรมในสุนัขที่ใช้ในทำงานหลังการทำหมัน มีหนึ่งเอกสารระบุว่ามีการพัฒนามากขึ้นของพฟติกรรมชราในเพศผู้หลังมีการทำหมัน อย่างไรก็ตามการศึกษาเหล่านี้มีสุนัขในการศึกษาไม่กี่ตัวส่วนการศึกษาอื่นนั้นจะเน้นไปในเรื่องการเปลี่ยนแปลงในสมองซึ่งไม่สนับสนุนข้อสันนิษฐานนี้